Kloostergedachten – week 30

We hebben enkele weken een lied met een inspirerende gedachte of een pakkend verhaal gedeeld. Gewoon even een momentje van bezinning. Opgestart omdat de getijdengebeden vervallen waren. Omdat de getijdengebeden al weer enkele weken gehouden worden, is dit voorlopig de laatste kloostergedachte.

Het lied van deze week


@ Blijf met uw genade bij ons – Taize

Tekst van de week
De tekst van deze week heeft als titel ‘Nacht’. Het is een gedicht van Hans Stolp die de nacht beschrijft als het moment waarop het stil wordt. Stil in zichzelf en om hem heen. Juist op zo’n moment kan hij soms God ervaren.

Als het stil wordt in mijzelf,
als alle mensen slapen en
de katten buiten krijsend
mauwen naar elkaar,

als de geluiden van de dag
gestorven zijn en alles wat
ik zag nog eenmaal
is voorbijgegaan,

dan ontstaat er zwijgend
een gesprek en praat ik
met mezelf. Spreek uit
wat ik voor anderen verzwijg.

Nooit ben ik zo klein, zo weerloos en zo naakt als dan.
En soms, een enkele keer,
juist dan zo dicht bij God.

@Hans Stolp uit: Tussen herkomst en bestemming

Gebed voor de Stad

In stilte bidden wij..
laten we voorbijgaan wat was;
de dag, ons leven.

In stilte bidden wij..
het rumoer buiten komt tot zwijgen;
de nacht, ons leven.

In stilte bidden wij..
een zwijgzaam gesprek;
ongehoord, ons leven!

Vanuit die stilte brengen we onder woorden:

De vragen die met ons mee gaan,
De zorgen die ons omringen,
De nood in onze stad,
Het verlangen om gekend te zijn,
Om ten diepste niet eenzaam te zijn,
maar met u te zijn.

God wees met ons.

Deel dit bericht

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Plaats een reactie