Kloostergedachten – week 25

Elke week delen we een lied met een inspirerende gedachte of een pakkend verhaal. Gewoon even een momentje van bezinning.

Het lied van deze week


@ Tu sei sorgente viva | Taizé
U bent de bron van leven,
U bent warmte, liefde en licht.

Tekst van de week
Monastieke spiritualiteit en gastvrijheid worden vaak in één adem genoemd. Maar waarom eigenlijk? Benedictus heeft met zijn Regel het fundament gelegd voor de westerse kloosterspiritualiteit. In hoofdstuk 53 beschrijft hij hoe je gasten moet ontvangen. Mensen ontvangen als ware ze Christus zelf. Een gemakkelijke opgave als het een vriend of vriendin betreft. Ook is dat prima te doen als het iemand is die iets voor jou kan betekenen. Maar wat nou als jouw gast onbekend is, op het eerste gezicht niets te bieden heeft of niet lijkt op de mensen waar je normaal mee omgaat? Zou je diegene dan ook als de Christus zelf kunnen ontvangen?

  1. Alle gasten die aankomen moeten worden ontvangen als Christus zelf, want Hij zal eens zeggen: “Ik kwam als gast en gij hebt Mij opgenomen”.
  2. Aan ieder wordt de eer bewezen die men hem verschuldigd is, maar heel in het bijzonder aan de geloofsgenoten en aan de vreemdelingen.

@Regel van Benedictus 53: 1 & 2

Gebed voor de Stad

In de wereld bewoont vol leven, bidden we tot God die de bron van leven is.
Leven om te geven en te ontvangen.

In een stad vol mensen, bidden wij voor de geest van gastvrijheid en liefde.
Gastvrijheid voorbij de eigen kring; liefde die onbaatzuchtig is.

In een bestaan vol met ontmoeting, bidden wij voor Christus’ aanwezigheid.
Aanwezig in ons ontvangen, aanwezig in iedere gast.

Geef ons zo de vrijheid om gast te zijn,
en geef ons de gastvrijheid om de Ander te zien.

Amen!

Deel dit bericht

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Plaats een reactie