Kloostergedachten – week 24

Elke week delen we een lied met een inspirerende gedachte of een pakkend verhaal. Gewoon even een momentje van bezinning.

Het lied van deze week


@ Mon âme se repose | Taizé
Mijn ziel verstilt in rust en vrede bij God

Tekst van de week
Waarom ben je tijdens de meditatie zo stil? Kan je niet beter met elkaar praten om nieuwe gedachten te vormen? Zomaar wat vragen die weleens bij mensen opkomen. Toch kan juist de stilte vaak nuttiger zijn. Deze week lezen we daarom een citaat van Dietrich Bonhoeffer over stille ontvankelijkheid. Meditatie in deze vorm is een oefening in zwijgende ontvankelijkheid.

“Het is niet nodig, dat wij bij de meditatie ons best doen in woorden te denken en te bidden. Het zwijgende denken en bidden, dat alleen voorkomt uit het luisteren, kan dikwijls nuttiger zijn. Het is niet nodig dat wij bij de meditatie nieuwe gedachten vinden. Dat leidt ons vaak alleen maar af en bevredigt de ijdelheid. Het is volkomen voldoende, als het Woord, zoals we het lezen en verstaan, tot ons doordringt en ‘in ons komt wonen’.”

@Dietrich Bonhoeffer in Verborgen omgang, 80-81.

Gebed voor de Stad

God, om stilte bidden wij,
om ontvankelijkheid voor wat zo gemakkelijk overschreeuwt wordt,
in de stad, in onszelf.

Laat ons uw Stem gewaarworden,
die fluistert door de straten
en ritselt in ons hart.

Soms niet meer dan een woord:
Liefde, rechtvaardigheid, waarheid, vrede,
geloof, hoop, aanvaarding..

God, om stilte bidden wij,
zelfs midden in de storm,
in de stad, in onszelf.

Dat het gedruis van harde woorden,
onrecht, liefdeloosheid, leugen, oorlog,
wanhoop en veroordeling
Uw stem niet overschaduwt.

Moge dat zo zijn!

Deel dit bericht

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Plaats een reactie