Kloostergedachten – week 18

Elke week delen we een lied met een inspirerende gedachte of een pakkend verhaal. Gewoon even een momentje van bezinning.

Het lied van deze week


Vert.: De Geest van Jezus Christus, de Geest van liefde, versterkt je hart.

Tekst van de week
Deze week staat in het teken van hemelvaart. Veertig dagen na Pasen staan we stil bij een bijzonder feest. Na zijn dood verschijnt Jezus nog aan enkele vrienden, familieleden en volgelingen. Toch kan hij niet eeuwig bij hen blijven. Hij niet, maar wel zijn Geest. Met Hemelvaart wordt Jezus opgenomen door God, terwijl de engelen alvast vertellen dat zijn Geest spoedig komt. Vanuit die pinkstergeest mogen zij en ook wij leven. Het is de Geest van liefde die je hart versterkt. De tekst die we vandaag lezen heet ‘Hemelvaart’.

Wat hebben zij gezien ? Er was
iets van u, een stem, een oogopslag,
een trillend licht in hun midden,
handen die andere wilden vinden,
een lichaam herinnering, doorzichtig
omringd binnen een landschap van
eindelijk vrede, iets van overkant,
nu nog hier, zwijgend, maar straks
overal opengebroken naar vruchtbare
dalen geluk : waar zij stonden
zagen zij het al allerwegen vervuld, over
het golvende land rondom stroomde
koren, oogsten te zwaar om te dragen,
psalmen van dank, want het zou eigen
zijn, hij had het beloofd, hij reikte
zelf de vlammende schoven aan,
de druiventrossen, de gouden raten
en het nieuwe lied.

Maar hij week,
alles scheen plotseling onzeker, hij
was er wel, maar toch ook niet,
hij scheen van het toegezegde rijk
niet te willen weten, hij beloofde wel
iets van kracht, maar wanneer ? Zij
stonden met lege handen, harten met
nauwelijks nog vermoeden van toekomst
en voor ze konden vragen om zekerheid, was
hij verdwenen, ergens omhoog, achter
een raadselachtige wolk.

Maar uit
het hulpeloos lege land rondom rezen
onverhoeds twee mannen op, gestalten
schitterwit, en klonken stemmen van
vaste belofte : hij komt terug zoals
hij is gegaan. En ook die mannen
verdwenen weer, maar nu had het
landschap een andere horizon, een
verdere verte, midden op de dag
iets van morgenlicht, en zwijgend
in geluk daalden zij samen
van de berg, naar de mensenstad.
@Gabriël Smit

 

Gebed voor de stad
God,
soms licht uw gelaat op in mensen,
zien we iets van u doorschijnen om ons heen.
Het liefst zouden we altijd uw aanwezigheid willen zien.
In de mensen om ons heen,
de stad, ja het leven, waarin wij leven.

We verlangen naar een stad van Vrede, een liefdesland:
waar ieder gezien, gevoed, geliefd en geholpen wordt.
Waar u altijd bent en wij als engelen samen zingen.

God,
geregeld zien we u niet in de ander,
schijnt er niets van uw licht op ons pad.
Zulke momenten doen ons wanhopen.
Kunnen we nog geloven in u,
in de mensen om ons heen,
de stad, ja het leven, waarin wij leven.

Als u ons ontstijgt
ons begrip te boven gaat,
verscholen achter wolken
of verborgen achter een liefdeloze daad,
wil dan toch uw Geest zenden.

Opdat we in de Geest van Jezus Christus,
de liefde blijven geven en zien
ter versterking van ons hart.

Moge dat zo zijn!

Deel dit bericht

Share on facebook
Facebook
Share on email
Email
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Plaats een reactie